... ΣΤΑ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΒΑΘΙΑ

Και ενώ το άπαν σύμπαν (i.e τα κάποια εκατομμύρια ανθρώπων σε αυτή τη γωνιά του κόσμου) ασχολείται με τις ερασιτεχνικές προσπάθειες του πολιτικού θιάσου για τη δημοσιονομική οργάνωση της χωράς και την ανάκαμψη της οικονομίας της… και ενώ όλοι μιλάνε για τις ακόμα πιο ερασιτεχνικές προσπάθειες μιας περιορισμένης νοητικής αντίληψης σταρλετίτσας να πείσει ως πορνοστάρ… εγώ έχω την ανάγκη να κάνω για άλλη μια φορά την δημοσιά προσωπική μου ψυχανάλυση!

Συνεχίζω να περνάω λοιπόν.. αυτό που λέμε «φάση»… θα το βάφτιζα και «κρίση» αλλά ο ορός μου φαίνεται αρκετά βαρύς και η αλήθεια είναι ότι είμαι αρκετά cool και ήρεμος για να μου ταιριάξει η λέξη στην παρούσα φάση …Προσπαθώντας να εντοπίσω που βρίσκεται η ρίζα της «δυσαρέσκειας» μου σκέφτομαι ότι δε μου λείπουν τα χρήματα, οι φίλοι, ο έρωτας, οι διασκεδάσεις, η δουλειά… αλλά μου λείπει ένα φιλόδοξο σχέδιο… μια προοπτική που θα με συναρπάσει!

Τι ψάχνεις τώρα? ... θα έλεγε ο κάθε τυχαίος αναγνώστης και συχνά το ίδιο λέω και εγώ στον εαυτό μου… απλά έχω μια απίστευτη ανάγκη για έμπνευση, κίνητρο και ανανέωση.. και αυτά δε τα βρίσκω προς το παρόν σε ανθρώπους, ταξίδια ή αποδράσεις… ενώ δεν μπορώ να προσδιορίσω ποιες νέες δραστηριότητες θα ήθελα να αναλάβω.

Δε μου φταίει τίποτα και μου φταίνε όλα… και πάνω που πάω να πείσω τον εαυτό μου ότι είμαι ένας κακομαθημένος, παλιοαχάριστος… που δεν ξέρει να εκτιμάει τα χίλια δυο καλά που έχει, τα οποία άλλοι θα εποφθαλμιούσαν, μια μικρή φωνή μέσα μου ψιθυρίζει όλο και πιο ενοχλητικά… «μην συμβιβάζεσαι»… «μην παραδίδεσαι στην ρουτίνα»… «ονειρέψου παραπάνω»… και σιγά αρχίζω να καλλιεργώ μέσα μου μια καινούρια ιδέα…. Το λάθος που έκανα πάντα τελικά ήταν να πιστεύω στο θέσφατο… «μην περιμένεις τα πολλά και τα μεγάλα… να χαίρεσαι τα καθημερινά και τα μικρά»… ΣΚΑΤΑ…ΛΑΘΟΣ... ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ… νομίζω ότι η λύση είναι να ονειρευτούμε τα μεγάλα… και όπου μας βγάλει…..