Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010

ΟΙ GAY ΠΑΡΕΕΣ... ΚΑΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ!




Τον τελευταίο καιρό παρατηρώντας γνωστό και άγνωστο κόσμο μέσα σε καφετερίες και μπαρ, περπατώντας στους δρόμους της πόλης αλλά και σερφάροντας στα blog και στο facebook … Διαισθάνομαι ότι κάτι αλλάζει!Παρατηρώ παρέες gay αντρών να βγαίνουν μεταξύ τους… να γίνονται κολλητοί… να ταξιδεύουν μαζί… να συνασπίζονται!

Βλέπω να αναπτύσσουν ιδιαιτέρους κώδικες επικοινωνίας, όπως συμβαίνει σε όλες τις παρέες, να τους ενώνουν κοινά ενδιαφέροντα… και μιλώντας με κάποιους φίλους αρχίζω να διαπιστώνω ότι το ζητούμενο των περισσότερων έγινε πλέον το να περνάει κανείς καλά με ανθρώπους που τον καταλαβαίνουν… γεγονός αδιαμφισβήτητα σημαντικότερο από το περιστασιακό σεξ ή την αέναη αναζήτηση μιας ουτοπικά ονειρικής σχέσης!

Είναι βέβαιο ότι αντίστοιχες παρέες gay αντρών υπήρχαν πάντα… αλλά νομίζω ότι για πρώτη φορά τείνει να γίνει κανόνας! Βλέπω με μεγάλη χαρά ότι πολλά παλικάρια το έχουν φιλοσοφήσει το πράγμα και ζουν με ρεαλισμό το παρόν τους ενώ σχεδιάζουν με αισιοδοξία το μέλλον τους!

Διαχειρίζονται τη ζωή τους με ωριμότητα ,και η δύναμη, που αποπνέει αυτή η στάση τους, όπως είναι φυσικό, ελκύει στις παρέες τους ετεροφυλόφιλους άντρες και γυναίκες που συχνά βρίσκουν τις απαντήσεις και το χαμένο νόημα της ζωής τους κοντά σε ανθρώπους που έχοντας "φάει αρκετά σκατά" στη ζωή τους…έχουν "ψηθεί" καλά στο παιχνίδι.. έχουν αγγίξει κομμάτια της ουσίας του και είναι πρόθυμοι να το δείξουν και σε άλλους!


Είμαι περήφανος για την μικρή υπόγεια επανάσταση
που εκτυλίσσεται γύρω μας… γιατί ως γνωστό οι αλλαγές ξεκινάνε πάντα ασυναίσθητα… χωρίς σχέδιο…απλά γιατί έφτασε η ώρα τους… και τότε μόνο είναι σαρωτικές!

Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2010

ΒΡΥΚΟΛΑΚΕΣ



Ναι είμαστε βρυκόλακες… όχι γιατί είμαστε κακοί ή αιμοβόροι…. Αλλά γιατί είμαστε λίγοι και διαφορετικοί!
Υπάρχουμε από την αρχή των αιώνων και το όνομα μας συνδέεσαι με μύθους, θρύλους και αρχαίες παραδόσεις!
Βρισκόμαστε στα ματιά των πολλών, ανάμεσα στα όρια του μυθικού και του αληθινού… του λογικού και του παραλόγου!
Ναι φυσικά κάποιοι από μας είναι κακοί, και κάποιοι διψάνε διαρκώς για νέο αίμα! .. Αλλά η ειδοποιός διαφορά μας, είναι η διαφορετική σεξουαλικότητα μας, που μας διαφοροποιεί από τη πλειοψηφία και μας κάνει στα ματιά των πολλών… κάτι περίεργο… ίσως απειλητικό …ενίοτε γοητευτικό… και σίγουρα μόνιμο αντικείμενο συζήτησης… όπως εξάλλου είναι οι βρυκόλακες!
Ναι αρκετές φορές «διαισθανόμαστε» ο ένας τον άλλο… και κάποιες λίγες φορές αισθανόμαστε και αλληλεγγύη ο ένας για τον άλλο!
Έχουμε, κάποιοι από εμάς , τα γκέτο μας …και έχουμε και τις “ξεχωριστές” μας ικανότητες, που αναπτύξαμε σε αντιστάθμισμα του ρατσισμού που δεχτήκαμε και της μειονεκτικότητας που τόσο συχνά βιώσαμε !
Άλλες φορές απλά αφήνουμε τον “μύθο” μας, να μας περιβάλλει… ίσως προτιμούμε κάποιες φορές να μας φοβούνται από το να φοβόμαστε διαρκώς εμείς!
Ναι πολλοί είμαστε συχνά δυστυχισμένοι, κρυμμένοι… όπως τα βαμπίρ βγαίνουμε τα βράδια και με το φως της ημέρας προσποιούμαστε τους κανονικούς… κάποιοι από μας διεκδικούμε άτσαλα, δειλά αλλά κάποιες φορές και γενναία τα δικαιώματα μας!
Ώρες, ώρες αισθάνομαι ότι είμαστε μέλος ενός είδους άλλου... που αγωνίζεται για τη επιβίωση του!
Συχνά η νύχτα μου δίνει την βεβαιότητα ότι μια μέρα θα τα καταφέρουμε!

Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2009

COMING OUT… or one more guy out of the closet !



Εδώ και 7 μήνες τους το είπα… έτσι χωρίς να έχω αφορμή… έχοντας χιλιάδες όμως λόγους!
Ήθελα επιτελούς να με γνωρίσουν συνολικά…όπως τους γνώριζα εγώ… για να με καταλάβουν ή τουλάχιστον να προσπαθήσουν!
Για να μην αναρωτιούνται άδικα … για να έχουν όλα τα δεδομένα… για να μη βγάζουν όλα τα λάθος συμπεράσματα… για να κοιμούνται ήσυχοι το βραδύ… και για να κοιμάμαι ήσυχος και εγώ!
Και ήθελα να το μάθουν πρώτοι αυτοί, γιατί αυτοί με ενδιαφέρουν περισσότερο απ’ όλους,… γιατί αυτοί έχουν επενδύσει τόσα πάνω μου και γιατί και εγώ έχω “χτίσει” από δικά τους χαρακτηριστικά, ασυνείδητα κυρίως, τόσα κομμάτια μου… γιατί εν τέλη τους το χρωστούσα και το χρωστούσα και στον εαυτό μου!
Οι αντιδράσεις τους αναμενόμενες… πολυπαιγμένες… η έκπληξη (ορκίζονται ως σήμερα ότι δεν είχαν υποψιαστεί τίποτε… και ότι 1-2 φορές που τους πέρασε η σκέψη η λογική τους την απέρριψε).. ακολούθησαν η άρνηση, το κλάμαη προσπάθεια διαπραγμάτευσης… “-μήπως να προσπαθούσες με κάποια γυναικά?” … “θα την αγαπούσες ίσως… αν είχατε και παιδιά!” και αλλά γνωστά κλισέ…
Μετά αντιμετώπισαν τους δικούς τους φόβους “που να φταίξαμε άραγε εμείς?” “δεν θα δούμε εγγόνια ποτέ?” “συνέβη τίποτα τραγικό στην παιδική σου ηλικία?” … στην τελευταία ερώτηση μπήκα στον πειρασμό να τους πω ότι για όλα φταίει το ότι δεν μου πήραν ATARI στα 8 μου.. ωστε να μην αποσπώμαι από το διάβασμα… αλλά ήταν πάντα τόσο καλοί μαζί μου που λυπήθηκα να τους κάνω τέτοιο κάζο!
Ναι δεν ήταν εύκολη διαδικασία… αλλά ήταν λυτρωτική… ειλικρινά λυτρωτική! Ανάμεσα στα κλάματα της μητέρας μου, στον απογοητευμένο πατερά μου και στις κατηγορίες τους για έλλειψη προσπάθειας από μέρους μου να αλλάξει η κατάσταση… σιγά ήρθε η αποδοχή… ο άνθρωπος αποδέχεται τα πάντα... ο άνθρωπος είναι σκληρό πλάσμα και έχει μάθει να επιβιώνει σε συνθήκες και με σκέψεις πολύ χειρότερες.
Η σκέψη ότι ο γιος τους μοιράζεται το κρεβάτι και την ζωή του με άντρες είναι μάλλον ανίκανη συνθήκη να κλονίσει μια οποιαδήποτε ανθρώπινη σχέση που έχει δικούς της λογούς να υπάρχει!
Και ναι –ω του θαύματος- τα κλάματα σταμάτησαν, τα γέλια ξανάρθαν στο οικογενειακό μας τραπέζι και μαζί ήρθε και το γνήσιο ενδιαφέρον για τη ζωή μου… την πραγματική ζωή μου αυτή τη φορά!
Η σχέση μας έχει γίνει πιο ειλικρινής από ποτέ… χωρίς κρυφά βλέμματα, χωρίς ανέκφραστες επιθυμίες… χωρίς υποκρισία… ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΑ ΠΛΕΟΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ…

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2009

ΤΑ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ



Σκέφτομαι τις στιγμές που στιγμάτισαν τη ζωή μου… τα λίγα εκείνα σταυροδρόμια που καθορίσαν τη ζωή… τις καθοριστικές αποφάσεις που διοχετεύσαν την ενεργεία μου σε συγκεκριμένους στόχους...

Τη συζήτηση με τους γονείς μου για το επάγγελμα που θα διαλέξω… όταν όλα τα ενδεχόμενα ήταν ακόμα ανοιχτά..

Την ημέρα που οριστικά συνειδητοποίησα και δέχτηκα το γεγονός ότι μου αρέσουν σεξουαλικά οι άντρες…. Ενώ όλα τα ενδεχόμενα τα άφηνα ανοιχτά ως τότε λέγοντας ψέματα στον ίδιο μου τον εαυτό!

Ανακαλώ την ημέρα που πέρασα δεύτερος πανελληνιά στη σχολή μου… και αυτό με έβαλε σε ένα τριπάκι υποτιθεμένης τελειομανίας… ένα τριπάκι οπού η πρωτιά δεν ήταν κάτι αδύνατο, αλλά, είχε αναχθεί σε ένα διαρκή και ασφυκτικό μαζί στόχο.. και δυστυχώς συχνά μετατράπηκε και σε μοναδική προϋπόθεση ευτυχίας…

Σκέφτομαι τις ημέρες που σε ερωτεύτηκα παράφορα και την ημέρα που με πρόδωσες σκληρά, γκρεμίζοντας οριστικά την ψευδαίσθηση του απόλυτου…

Αναλογίζομαι την ημέρα που “αισθάνθηκα” ξένος και ταπεινωμένος κοινωνικά…. Την ημέρα που μου δίδαξε ότι εύκολα μπορεί να βρεθείς στην απέξω… χωρίς να φταις… επειδή έτσι αποφάσισε μια ομάδα αλληλοεπηρεαζόμενων ανθρώπων…

...Και οι στιγμές ανακατεύονται με το αλκοόλ…

οι επιτυχίες φαίνονται λίγες και οι αποτυχίες αβάσταχτες..

..και το αλκοόλ δίνει τη θέση του στη μέρα…

και ο φόβος δίνει τη θέση του στη νύχτα που φεύγει…

.. στο ξημέρωμα που σε γεμίζει ακόμα ελπίδες…

.. παρόλο που τα ενδεχόμενα δεν είναι πλέον όλα ανοιχτά!

Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2009

ΔΙΚΟ ΣΑΣ......OR TO ALL GAY GREEK BLOGS!



Ένα χρόνο περίπου από τη δημιουργία του blog μου πρέπει να ομολογήσω ότι το νέο αυτό δεδομένο για μένα, άνοιξε έναν νέο ορίζοντα στην καθημερινότητα μου, μια παράλληλη πραγματικότητα που μπλέχτηκε με την δική μου, και κυρίως ένα παράθυρο στις ζωές όλων σας, των ανθρώπων που συστηματικά διαβάζω!

Διαβάζοντας τις ιστορίες σας, τις σκέψεις και τους προβληματισμούς σας αισθάνομαι –και χωρίς να έχω γνωρίσει κανέναν σας προσωπικά- μέλος μιας μεγάλης «παρέας» ανθρώπων που «αναφέρουν» και «αναφέρονται» ο ένας στον άλλο… και που στηρίζουν -συχνά εν αγνοία τους- ο ένας την ζωή του αλλού. Και αυτό –επιτρέψτε μου- να το βρίσκω εξαιρετικό!

Όλο αυτόν το καιρό παρακολουθώντας σας σε καθημερινή βάση και περιμένοντας με χαρά ακόμα και με παιδική αγωνιά την καινούρια δημοσίευση του καθενός σας, έχω πλάσει μια φανταστική εικόνα για τον καθένα σας την οποία θα μου επιτρέψετε να μοιραστώ μαζί σας… αφού αυτό το post αφορά εσάς, που είστε και ο λόγος για τον οποίον γραφώ!

Και αφού μάλλον θα ήταν τεράστιο ένα post που θα συμπεριλάμβανε όλους όσους διαβάζω θα μιλήσω για τα άτομα εκείνα τα οποία ως μέλη της πιο στενής «διαδικτυακής» παρέας μου, μου έρχονται έτσι στο τσακ-μπαμ στο μυαλό:

ΤΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ.. Δεν ξέρω αν είναι ένα άτομο ή σύμπραξη περισσοτέρων bloggers… Πάντως είναι το σημείο αναφοράς μου. Κάτι σαν τις Βρυξέλλες ή την Ουάσιγκτον της blogoσφαίρας μου.
Όλα συγκεντρωμένα… εμπεριστατωμένα… ότι δημοσιεύεται εκεί είναι «Νόμoς του Κράτους»… νέα και αναλύσεις για όλα τα γούστα, απ’ όλους τους τομείς τις ζωής… μια σοβαρή, εμπεριστατωμένη «εφημερίδα» πάντα στην αιχμή των γεγονότων!
Ο τύπος που το οργανώνει όλο πρέπει να είναι πολύ μπροστά… τον φαντάζομαι ως έναν απόλυτα οργανωμένο, πετυχημένο άνθρωπο που εμφανώς διοικεί –δεν ξερώ τι- αλλά θα έλεγα κάτι πολύ μεγάλο μάλλον!


b a ς ν τ ι κ σ ι ο ν.. Ο ακούραστος basnia που γραφεί, σχολιάζει πάντα με ευγένεια, καλή προαίρεση και μεγάλη ευαισθησία για τον συνάνθρωπο του! Βλέπω την μικρή φωτογραφία που έχει στο πλάι και τον φαντάζομαι ως έναν μποέμ τύπο που ζει με τον σκύλο του σε ένα περιβάλλον τύπου «μικρό σπίτι στο λιβάδι».. όχι γιατί η ζωή του, του τα έφερε πάντα εύκολα, αλλά γιατί κουβαλάει μέσα του τέτοια θετική ενεργεία που μετατρέπει ακόμα και μια χαβούζα σε παράδεισο αρμονίας!


The Gay Side Of Life! ...Το νέο παλικαράκι που σπουδάζει στην Αθηνά! Έξυπνος, υπερβολικά ώριμος στην σκέψη για την ηλικία του πηρέ την ζωή του νωρίς στα χεριά του… και συχνά ομολογώ τον ζηλεύω… γιατί από τα 20 του κατέληξε σε συμπεράσματα και στάσεις ζωής που σε πολλούς από μας πηρέ μια 10ετια να καταλήξουμε… άσε που κάποιοι δεν έφτασαν ακόμα στα αυτονόητα, που ο τύπος τόσο σωστά επισημαίνει!


ΤΟΥ MAHLER ΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ ...Πολυπράγμων, μέλλοντας αρχιτέκτονας ή κάτι τέτοιο αν έχω καταλάβει καλά από τα συμφραζόμενα… με πολλούς φίλους, ενδιαφέροντα και αιωνίως ερωτευμένος με την κλασσική μουσική… ψάχνει την ποιότητα στη ζωή… αλλά δεν χαλιέται μάλλον να κάνει και λίγο «bitching» με τους στενούς του φίλους… και καλά κάνει το παλικάρι… γιατί ποσό να αντέξεις την Tosca να σου παίρνει τα αυτιά! :))
Τον φαντάζομαι ως τύπο στο στυλ Carrie Bradshaw στο αντίστοιχο αντρικό του φυσικά… να ψάχνει μια ποιοτική σχέση στην ΜεγαλοΑθηνούπολη!



Ό,τι φας κι ό,τι πιεις… Ο κύριος «ταξιδιωτικά αφιερώματα»… ζεί για να ταξιδεύει αυτός. Εκπληκτικά, εμπεριστατωμένα αφιερώματα για διαφόρους προορισμούς… ανακατεμένα με στερεές σκέψεις, Ο άνθρωπος αυτός πρέπει να είναι κατασταλαγμένος… από δουλειά, σχέσεις, ανησυχίες… και θα είπε σε μια φάση… «και τώρα θα ταξιδέψω και θα διαφωτίσω τον κόσμο» … και μας ταξιδεύει και εμάς μαζί του!


AYTOS AYTOS KAI TA MYSTHRIA ...Αν ο elementstv είναι το παρελθόν που όλοι θέλαμε να έχουμε ο Παύλος είναι το μέλλον! Μια ισορροπημένη σχέση και ζωή… που δεν έχει βουλιάξει στον συμβιβασμό και στην ρουτίνα… αλλά ψάχνει, ψάχνεται και εξελίσσεται!


Life within me ...Η αεικίνητη Ruth… συχνά χάνομαι στην πολύπλοκη «γυναικεία» ψυχολογία της… την φαντάζομαι να δίνεται απόλυτα, να δίνει πολλά στις σχέσεις της… να θυμώνει εύκολα… να είναι ένας εκπληκτικά δύσκολος και εναλλακτικός άνθρωπος… που όμως δεν σε κάνει –όπως και όλοι οι πολύπλοκοι άνθρωποι- να πλήττεις ποτέ!


Hfaistiwnas ...Τον διαβάζω πριν καν κάνω blog και δεν τον έχω ψυχολογήσει καλά! Είμαι μάλλον σίγουρος ότι είναι ο ορισμός του ευγενικού και φιλόπονου ατόμου… και σίγουρα πρέπει να είναι πιστότατος φίλος για τους φίλους του… από εκεί και πέρα είναι πάντα θετικός. Συχνά φοβάμαι –για το ίδιο- ότι είναι πολύ ρομαντικός και ονειροπόλος.. αλλά από την άλλη ίσως τελικά έτσι γεύεται μιας ποιοτικότερη ζωή!

Suncitizen ...τον διαβάζω ανελλιπώς και εννοείται πως με ενδιαφέρουν πάντα αυτά που γραφεί! Με θυμώνει συχνά το ότι είναι τόσο απόλυτος και αρνητικός με πολλά πράγματα… τον φαντάζομαι ως έναν δύσκολο τύπο που μαλώνει με τον κόσμο… που μπορεί να γίνει αρκετά επιθετικός.. αλλά από την άλλη έχει αρκετή δικαιοσύνη μέσα του… και αυτό τελικά μάλλον μου τον κάνει συμπαθή! Αν ποτέ τον συναντούσα πάντως, υποθέτω θα καυγαδίζαμε ως το πρωί επί πάντως επιστητού!

MAD ...το Lancet της βλογκοσφαιρας μας… και δεν το λέω καθόλου για πλακά! Κατανοητά επιστημονικά δεδομένα, μακριά από προκαταλήψεις και επιστημονική κομπορρημοσύνη… γιατί μόνο οποίος κατέχει καλά ένα αντικείμενο του, μπορεί να το παρουσιάζει τόσο απλά…. Ένας έξυπνος άνθρωπος… τον οποίον εγώ φαντάζομαι να έχει παραμελήσει ίσως λίγο το κομμάτι «προσωπική ζωή» γιατί ως γνωστό η ζωή «σηκώνει» έναν μονό μεγάλο ερωτά και ο δικός του είναι μάλλον η ιατρική!

Leviathan...ο σινεφίλ Καβαλιώτης… ένα παιδί ερωτευμένο με τον φίλο του, το σινεμά, το ανιψάκι του και την ζωή γενικώς… το όνομα του είναι λίγο σκοτεινό ως σύλληψη… αλλά υποθέτω ότι έχει καρδιά μάλαμα ή από ατόφιο χρυσαφί που έλεγε και η Καίτη Γαρμπή πρό αμνημονεύτων χρόνων! Πάντα έχω την απορία που βρίσκει χρόνο ανάμεσα σε δουλειά, επισκέψεις στην Θεσσαλονίκη και διαφορά αλλά.. να κάνει τοοοοοσες πολλές δημοσιεύσεις?! :))


Ephemeron ...New entry από την άλλη μεριά του Ατλαντικού… τον φαντάζομαι σε μια βίλα τύπου Santa Barbara, να πληκτρολογεί τα κείμενα του, σε ένα λαπτοπ, στο τραπεζάκι του κήπου διπλά στην πισινά… και έχοντας συγκεντρώσει μεγάλη «σοφία ζωής» να γελά αλλά και να τσαντίζεται με τους αργούς ρυθμούς που προχωρά ο κόσμος!
Φαντάζομαι να τον διακόπτει ο 20χρονος μοντέλο-μπάτλερ του, να του σερβίρει το ποτό του και αυτός να του χαμογελάει… όχι πονηρά όμως…αλλά ευγενικά γιατί είναι πολύ κύριος ο Ephemeron… I would bet on that!


Gay World Gay Greece ...Δεν νομίζω να με διαβάζει το συγκεκριμένο παλικάρι… εγώ όμως διαβάζω χρονιά τις «περιπέτειες» του… είναι ρεαλιστής, την ψάχνει τη δουλειά… αλλά συχνά χάνεται σε παιδαριώδη λάθη…τη ξαναβρίσκει μετά… είναι ένας κανονικός άνθρωπος δηλαδή με τα λάθη του, τα πάθη του… συχνά θα ήθελα να μπω στον υπολογιστή και να του πω «–Μη ρε Μλκ μην το κανείς το τάδε ή το δείνα» … αλλά δεν έχω τέτοιο δικαίωμα και έτσι απλά χαμογελάω και του εύχομαι τα καλυτέρα!


X-oyranoy ...Ούτε αυτός ξέρει την ύπαρξη μου… αλλά εγώ κάνω πολύ κέφι να τον διαβάζω. Ωραίο παιδί (απ’ ότι φαίνεται στην φωτό τουλάχιστον)…barman, της πιάτσας, αλλά και με background παιδείας απ’ όσο φαίνεται απ’ τα γραπτά του … έχει απίστευτα σατυρική γραφή που με κάνει να γελάω πολύ… και κάτω από της «τύπου ψιλοδραματικές» ιστορίες του… νομίζω κρύβεται μάλλον ένα πολύ προσγειωμένο άτομο , που είμαι σίγουρος ότι ξέρει ακριβώς τι θέλει!

Μαζευτήκαν πολλά όμως για μια ανάρτηση… διαβάζω τόσους ακόμη… και επιφυλάσσομαι να σας σχολιάσω στο μέλλον… εξάλλου πέρασε μόλις ένας χρόνος… το μέλλον είναι μπροστά μας!

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Όλα τα παραπάνω, τα οποία αποδίδω στα παιδιά, είναι προϊόντα της φαντασίας μου και μονό… αφού ουδέποτε έχω γνωρίσει ή μιλήσει ιδιωτικά και πέραν του blog με κανέναν εξ αυτών!
Ελπίζω να μου συγχωρήσετε όλες τις ανακρίβειες και να κρατήσετε το χιουμοριστικό πνεύμα και την απόλυτα θετική διάθεση μου απέναντι σας… αφού είμαστε όπως είπα και στη αρχή μια παρέα!

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009

ΦΟΒΑΜΑΙ




Φοβάμαι τις νύχτες που δε θα είμαστε πια μαζί!
Φοβάμαι τις ημέρες που θα ξυπνάω μόνος μου, την ημέρα που το κινητό μου πια δε θα χτυπάει… για να διαβάσω ένα ακόμα αστείο σου μήνυμα!
Φοβάμαι τις στιγμές που δε θα βρίσκω αγκαλιά για να χαθώ, σώμα να αγγίξω, χείλη να φιλήσω!
Φοβάμαι την όψη του σώματος μου όταν γεράσει, Φοβάμαι τις δυνάμεις μου που θα εξαντλούνται!
Φοβάμαι την μοναξιά που μπορεί να γεμίσει τη ζωή μου!
Φοβάμαι την απίστευτη ζήλια που θα μου προκαλούν οι πολυπληθείς χαρούμενες οικογένειες των άλλων!
Φοβάμαι όλες τις ώρες που δε θα βρίσκω κανέναν να μιλήσω.. να ανταλλάξω απόψεις και ιδέες!
Φοβάμαι ότι σιγά σιγά θα χάνω το ενδιαφέρον μου για όσα τώρα με παθιάζουν, φοβάμαι ότι δε θα βρίσκω πια σκοπό!
Φοβάμαι την αδιαφορία που ίσως συναντώ απ’ όλους, τρέμω στην ιδέα μια μέρα να εισπράττω μόνο άδεια βλέμματα!
Φοβάμαι τα φώτα που μια μέρα θα κλείσουν, τα γέλια που θα σταματήσουν, το χειροκρότημα που δε θα ακούγεται, την αυλαία που θα πέσει!
Φοβάμαι την απώλεια -φυσική και συναισθηματική- όσων αγαπώ!
Φοβάμαι ότι τίποτα δε θα αφήσω πίσω μου και η σκέψη με παγώνει σύγκορμο!
Φοβάμαι να πω ότι φοβάμαι… κι όμως το κάνω!
Είναι στιγμές που χωρίς να μου συμβαίνει τίποτα τραγικό απλά.. φοβάμαι τόσο πολύ!

Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009

ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΟΗΣΙΑ



Όλο και πιο συχνά αρχίζω να προβλέπω τις αντιδράσεις και τις απαντήσεις των “καινούριων” ανθρώπων που συναναστρέφομαι… όλο και πιο συχνά αισθάνομαι την όποια συζήτηση να πατάει σε ένα συγκεκριμένο σενάριο… ή σε 3-4 απ’ αυτά το περισσότερο!

Όλο και λιγότερο εκλύομαι ή εντυπωσιάζομαι από τις αντιλήψεις και τις συμπεριφορές κάποιου ενώ δυστυχώς όλο και πιο συχνά θλίβομαι από τις ριζωμένες προκαταλήψεις του κόσμου… προκαταλήψεις και κοσμοαντιλήψεις που δεν επιδέχονται για τον καθένα τους καμιάς αμφισβήτησης.. στερεότυπα και ιδεοληψίες που τους κάνουν συχνά να αισθάνονται “καλύτεροι” άνθρωποι μέσα στην φαυλότητα που έχουν πειστεί ότι τους περιβάλλει!

Θα ήθελα να σταχυολογήσω κάποιες από τις απίστευτες ΜΠΟΥΡΔΕΣ που φτάνουν στα αυτιά μου συχνά πυκνά από ανθρώπους που δεν θα το περίμενε κανείς και που θα όφειλαν από την παιδεία και τις εμπειρίες τους να έχουν σχηματίσει μια διαφορετική αντίληψη για τον κόσμο… ή στην ιδανική περίπτωση να μην έχουν καμία παγιωμένη αντίληψη για τίποτα και να είναι διατεθειμένοι να “δουν” τον κόσμο από την αρχή κάθε μέρα και κάθε φορά.

Μερικά από τα απίστευτα που με μεγάλη συχνότητα ακούω και συγκρούονται με κάθε κύτταρο λογικής που τυχόν μου έχει απομείνει είναι:

“Οι ομοφυλόφιλοι είναι προϊόν της καπιταλιστικής κοινωνίας”
Μεγάλη αριστερίστικη σοφία στην οποία αν έμπαινα στον κόπο να απαντήσω θα έλεγα ότι αν λάβουμε υπ’ όψη ότι από καταβολής ανθρώπου όλες οι κοινωνίες είχαν στην πραγματικότητα ένα καπιταλιστικό υπόβαθρο και δομή… τότε μάλλον και η ομοφυλοφιλία είναι σύμφυτη με κάθε ανθρώπινη κοινωνία!

“Βάλανε έναν πίθηκο να κάνει δήθεν κουμάντο στον πλανήτη και εμείς τον χειροκροτάμε” Η ρατσιστική θεώρηση του κόσμου και η συμπλεγματική αντιμετώπιση του διαφορετικού είναι μια δύσιατη ανθρώπινη νόσος.. οπότε I rest my case!

“Οι Εβραίοι οργάνωσαν την 11η Σεπτεμβρίου για να καθαρίσουν όσο γίνεται περισσότερα οικονομικά στελέχη –μη Εβραίους- και να ελέγχουν ακόμα καλύτερα την οικονομία και την Αμερική γενικά”
Οι θεωρίες συνομωσίας, ο ρατσισμός, ο παραλογισμός και πάλι σε όλο τους το μεγαλείο!

“Οι ηθοποιοί είναι όλοι πειραγμένοι και όλοι “σκύβουν”.. γιατί ως γνωστό αν δε σκύψεις δεν πας μπροστά”
Να συμφωνήσω λοιπόν οτι όλοι… σε όλες τις ηλικίες και στα δύο φύλα… όλοι ανεξαιρετως και παντού “σκύβουν”.. τι σκατά σκυβουν να πιασούν θα μου εξηγήσει άραγε κανείς ή μπα? :))

“Η σημερινή νεολαία είναι φαύλη, ανίκανη και βαριέται τα πάντα… αφού κάνει τα πάντα από τα 14”
Γενιές τώρα το ίδιο παραμμύθι.. και πολύ λιγες οι λογικές φωνές που να το αντικρούουν πειστικά!

“Το 70% των αντρών δεν είναι πραγματικοί άντρες” … μετα από πραγματογνωμοσυνη γυναικών, που ζήτημα να έχουν στριμώξει 4-5 άντρες στο κρεβάτι τους την τελευταία 20ετία… ή συμπέρασμα ανδρών που αισθάνονται περήφανοι να ανοίκουν στο “προνομιούχο” 30% και γιατί όχι και στο 20% ή και στο 5% …αν είμαστε όμως ρε γαμώτο τέτοια συντριπτική πλειοψηφία όλοι εμείς “οι άλλοι” τί σκατά χτυπιόμαστε έτσι μέσα από τα blogs για τις αδικίες σε βάρος μας και τα συναφή!

Το καλύτερο το άφησα για το τέλος …προβληματισμένη παρέα νέων σηκώνει τα μάτια στον ουρανό.. όπου τα καυσαέρια ενός αεροπλάνου αφήνουν την χαρακτηριστική λευκή ουρά τους και αναφωνούν «είδες μαλάκα… ΜΑΣ ΨΕΚΑΖΟΥΝ» ….
ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΣΑΣ ΚΑΝΟΥΝ… τέτοιοι που είστε το θέλετε μάλλον το ψέκασμα σας!